Op 26 april is oud-topkaatser Johan Halbesma overleden. De tweevoudig PC-winnaar werd 84 jaar. Binnen de kaatswereld stond de immer goedlachse Harlinger bekend als een uitgesproken en humorvolle persoonlijkheid, die met zijn verbaal sterke optreden niet alleen het publiek vermaakte, maar ook een onmiskenbare invloed had op het spelverloop.

Publiekskaatser

Halbesma ontwikkelde zich tot een echte publiekskaatser. Waar veel spelers spanning probeerden te onderdrukken, deed hij juist het tegenovergestelde: met relativerende en gevatte opmerkingen haalde hij de druk bij zijn eigen maten weg, terwijl tegenstanders er vaak juist door uit hun spel raakten.

Halbesma beleefde zijn eerste grote triomf in 1964, toen hij koning werd van de PC, samen met opslager Rienk de Groot en voorinse Sjoerd Heeringa. Vanuit het achterperk speelde hij een dominante partij en sloeg hij vrijwel alles voorbij. Daarmee schaarde hij zich in een select rijtje van achterinse koningen zonder dubbelfunctie. Opvallend was ook dat hij in die tijd al experimenteerde met een vroege vorm van een ‘nap’ in zijn kaatswant.

Tweede PC-overwinning

Drie jaar later, in 1967, volgde zijn tweede PC-overwinning. Ditmaal vormde hij een partuur met de ervaren Hotze Schuil en de jonge Klaas van Wieren, die koning werd. Het team kende grote leeftijdsverschillen, wat tot bijzondere situaties leidde. Halbesma vond een eigen manier om met de status van Schuil om te gaan en sprak hem simpelweg aan als “Lange”, terwijl Schuil hem steevast bij zijn achternaam noemde.

De finale van 1967 staat nog altijd bekend om een tactisch hoogstandje. Tegen het favoriete partuur van Johan van Seijst, Johannes Westra en Tamme Velstra sloeg Halbesma de beslissende bal boven, mede dankzij een slimme loopactie van Schuil die de tegenstander op het verkeerde been zette.

Bondspartij

Naast zijn PC-successen won Halbesma met het Harlinger partuur van De Eendracht driemaal de bondspartij (1961, 1965 en 1966). Na zijn actieve loopbaan bleef Halbesma betrokken bij de sport. Van 1971 tot 1981 maakte hij deel uit van het bestuur van de KNKB, deels zelfs terwijl hij nog op het hoogste niveau actief was. In 1975 behaalde hij nog een tweede prijs op de PC, waarna hij zijn carrière beëindigde, mede vanwege zijn werkzaamheden als directeur van een visfileerbedrijf in Harlingen.